مدح و ولادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
در شبیکه جهان قرار نداشت مـاه کـعـبه دوبـاره کـامـل شد شـد هـمه تـار و پود پیـغـمـبر سـوره کـوثـری که نـازل شـد پُر شده خـانه از مـلائک حـق صف کشیدند در یسار و یمین دختر مصطـفی خوش آمدهای عـلـت خـلـق آسـمـان و زمین ای وجـودت نـیـاز اهـل دعــا پـشت این واژههـا تو پـنهـانی با تو کـعـبه شکـوفهبـاران شد ای بــهــار جــمـادی الـثــانـی آنهـمه گـریه بین خـانه وحی آخـرش دیـد بی نـتـیـجه نـبـود هـمتـراز نـبـیسـت مــادر تـو هر کـسـی لایـق خـدیجه نـبود پس نرفتهست مصطفی بیشک از حِـرا تا به عـرش بـیـهـوده پـدرت قـبـل از این ولادت تو تا چهـل روز معـتـکـف بـوده با چنین رتـبهای ببـین که خدا چـقـدر احــتـرام کـرده بـه تـو فاطـمـه، از زبـان جـبـرائـیـل حضرت حق سلام کرده به تو مینـویسم که در هـمه افـلاک مثل زهـرا نـبـوده مـمـتـحـنـی این قراریست با خدای خودت گاهگـاهی به عـرش سر بزنی ای تـویی که به قدر پـنـهـانت پـی نــبــردنــد آســمــانـیهــا بوسـه بـر قـبـر خاکی تو شده حـسـرت آخـر الـزمـانیهـا... |